Ik ben weer helemaal in mijn hum. De Tour de France is begonnen. Ik ga elke dag kijken naar de etappe en wacht natuurlijk vooral op de bergetappes, waarin de klassementsrenners naar voren komen. Het begon, zoals gebruikelijk, met een individuele tijdrit over 13 km. Het regende af en toe in Kopenhagen, dus het wegdek was nat en bleven slippertjes en valpartijen niet uit. Het had gelukkig weinig invloed op de uitslag, die wel een verassende winnaar kende, de Belg Lampaert. Die was uitzinnig van vreugde met zijn overwinning en terecht, want hij had toppers als Van Aert en wereldkampioen tijdrijden Gana verslagen. Maak er een mooie tourweek week van! |
Robotpot
Vaderdag
Dilemma?
Duurder en nu?
We can work it out!

Vier dagen Liverpool hebben weer veel inzichten opgeleverd die ik graag met je deel. Allereerst. Het is precies een uurtje vliegen naar Liverpool. Het vliegen op zich is prima, maar wat daar allemaal aan vooraf gaat tart elke vorm van geduld. Het begint al bij het lang parkeren, waar we precies twee uur voor de vlucht arriveren. Vandaar word je met de bus gratis naar de luchthaven gebracht, tenminste als er een bus komt. Volgens de elektronische informatieborden bedraagt de wachttijd 3 minuten. Voor het eerst sinds weken regent het in Nederland en precies op dat moment staan we zeker vijftien minuten in de rij voor de bus die maar niet wil komen. Een goede vijfendertig minuten later zijn we dan eindelijk in de vertrekhal. We zijn al ingecheckt en hebben alleen handbagage, dus direct door naar de securitycheck. Daar wacht ons de volgende rij. Volgens de elektronische informatieborden bedraagt de wachttijd 15 tot 20 minuten. Mooi, dan hebben we nog een klein uurtje over voor een kop koffie. Echter, dat komt er niet meer van, want na 75 minuten moeten we flink doorstappen naar de gate om de vlucht alsnog te halen die volgens de elektronische informatieborden aan het boarden is. Gelukkig op tijd, maar nu staan we opnieuw in de rij omdat het vliegtuig nog aan het ontboarden is. Als we uiteindelijk op onze plek zitten, laat de piloot ons weten dat we buiten het geplande ‘tijdslot’ vallen en dus opnieuw wachten. Een uurtje later dan verwacht taxiën we naar de startbaan en stijgen we op richting UK. Een soepele vlucht volgt. Op Liverpool John Lennon Airport staan we weer, gelukkig kort, in de rij voor de paspoortcontrole. We winnen een uurtje terug, want in Engeland hebben ze geen zomertijd. Samengevat: 7 uur na ons vertrek uit Kamperland zitten we in de bus op weg naar het centrum van Liverpool. Maar we zijn alweer blij, want we kunnen weer reizen. Wel vreemd dat we bij de security op Schiphol en in het vliegtuig nog een mondkapje moeten dragen! Vervolgens. We zijn natuurlijk naar Liverpool gekomen voor The Beatles. Een mooi verjaardagscadeau van mijn lief. Later dit jaar volgt ook nog het ABBA-museum in Stockholm. Liverpool straalt een en al Beatles uit. Cafés hebben namen van titels van Beatlesnummers, zoals ‘Revolver’, mijn eerste LP ooit. Muurschilderingen waaronder ‘All you need is love’, Ontbijtlocatie ‘Lucy in the Sky’. Na een dag van eerste verkenning zijn we op pad gegaan met de Magical Mystery Tour. Gids Jay en chauffeur Ross brachten ons op veel bekende plekken in Liverpool die alles te maken hebben met de Beatles. Zo waren we op Penny Lane, stonden we voor of reden we langs het ouderlijk huis van John, Paul George en Ringo en zagen we de Strawberry Fields. Tijdens de rit van twee uur veel bekende Beatles nummers. Mooie belevenis. Verder naar The Beatles Story op Albert Dock en de andere dag naar het unieke en authentieke Beatles Museum en natuurlijk The Cavern Club, beiden in Mathew Street. Alles is op loopafstand, maar we hebben toch maar af en toe de VOI-scooter (ik noem het een elektrische step) genomen, een leuk vervoermiddel in de stad. Wat ook zo lekker was, was een English Breakfast. Ik ben een echte ontbijter, dus toppie! Gezellig was ook het CatCafeLiverpool, even lekker aaien en knuffelen met twaalf katten. Tot Slot. Fijn om na twee jaar corona er samen weer op uit te zijn en het vakantiegevoel weer te hebben geproefd. Met veel mooie ervaringen rijker was de terugreis een verademing tot op Schiphol. Geen rij bij security, snel in het vliegtuig, op tijd vertrekken en na 55 minuten weer op Nederlandse bodem landden. Daar op Schiphol was de verademing wel weer even weg toen we lang moesten wachten voordat we het vliegtuig konden verlaten en de lange rijen zagen bij de vertrekkende vluchten. O ja. We waren even een paar dagen weg van het dagelijkse verschrikkelijk oorlogs- en #metoo nieuws. De oorlog in Oekraïne is nog steeds gaande en Vandaag Inside is ondertussen ter ziele gegaan door ongepaste uitspraken van Johan Derksen. Hij en Poetin dachten misschien We can work it out, maar dan moet je het wel van twee kanten bekijken en dat kunnen die heren helaas niet. Trouwens, op Schiphol hebben ze ook nog wel wat aan ‘We can work it out’. Maak er nog een mooie tweede vakantieweek van. |
Over de grens.

Vakantie! Yeah. Voor velen en zeker ouders met schoolgaande kinderen is de meivakantie begonnen. Twee weken de tijd om met de sleurhut, camper of het vliegtuig erop uit te trekken naar een geliefde plek op deze aardbol. Sommigen blijven gewoon gezellig in Nederland, anderen (sch)rijden de grens over en zoeken daar de zon of de cultuur die ze willen snuiven. Maar ja, nu corona ons leven niet meer zo belemmert, gaan we weer massaal op pad. Dat merkten reizigers op Schiphol direct. Geholpen door een staking van de grondtroepen was het zaterdag een enorme chaos op onze nationale luchthaven en werden heel veel vluchten geannuleerd of vertraagd. Niet zo’n lekker begin van een vakantie. Hopelijk blijft het ons maandag bespaard. Na twee jaar lockdown kunnen we eindelijk weer redelijk vrijuit op pad en dat is fijn. Ik moet er overigens wel weer even aan wennen, maar dat zal wel niet lang meer duren. Wie trouwens ook de grens hebben overschreden, maar dan in gedrag lezen we nu dagelijks in de media en die zitten er bovenop. Het lijkt wel of ze alle bekende Nederlanders aan het napluizen zijn. Veel slachtoffers zijn moediger geworden en melden zich bij Justitie. De ‘gatelijst’ wordt steeds langer. Ik noem er een paar: Marco Borsato, The Voice, PvdA, Ja21, PVV, Ajax en meest recent D66. Bij grensoverschrijdend gedrag gaat iemand over de grenzen van een ander. Bijvoorbeeld intimidatie, overmatige controle uitoefenen, pesten, seksuele intimidatie of seksueel misbruik. De ander, de omgeving, maar ook die persoon zelf kan daar grote fysieke, mentale en emotionele schade door oplopen. Vaak hangt het samen met machtsmisbruik en het komt overal voor. Het is belangrijk dat iedereen zorgt voor een veilig klimaat waarin kinderen en jongeren vragen durven te stellen en grenzen durven aan te geven. Terug naar D66. Al in 2010 gooide een anonieme blogster een steen in vijver. Ze verhaalt over een partijcultuur waarin prominente mannelijke D66’ers zich ‘veelvuldig schuldig maken aan het intimideren en manipuleren van veelal vrouwen’. Zij zouden zich met grote regelmaat ‘storten op stagiaires en (jonge) vrouwen met ambitie binnen de partij’ en daar zouden regelmatig ongelukken uit voortkomen. Ook de hardnekkigste geruchten over de invloedrijke D66-partijstrateeg Van Drimmelen zet ze zwart op wit: ‘Hij wilde meer op seksueel en relationeel vlak. Ik niet. Vervolgens kon ik het vergeten met mijn ambities in de partij.’ (Bron: de Volkskrant). Door die uitspraak gaan alle alarmbellen af bij de partijtop. We zijn nu twaalf jaar later en een onderzoek van bureau Bing verder. Dat onderzoek bestaat uit een openbaar stuk en geheime bijlagen. De Volkskrant kwam recent weer met een publicatie daarover en moest D66 in de verdediging. Tijd deze week voor partijleider Kaag door het stof te gaan en haar excuses namens de partij aan te bieden. De manier waarop was m.i. goed bedoeld, maar verdiende niet de schoonheidsprijs. Tijdens de persconferentie was de sfeer tussen de journalisten, een vermoeide Kaag en de voorzitter van D66 om te snijden. D66’er Van Drimmelen heeft de partij ondertussen verlaten, maar daar is de kous natuurlijk niet mee af. En i.p.v. dat het moet gaan over de slachtoffers, die wel excuses kregen aangeboden, gaat het steeds weer of dit nu de nieuwe bestuurscultuur is die D66 voorstaat. Ook in de Tweede Kamer wordt hieraan nog wel eens gerefereerd, alsof de nieuwe bestuurscultuur alleen van D66 moet komen. Nog steeds wordt in de debatten in de Tweede Kamer op de man gespeeld. Vooral Wilders, maar ook andere partijen, scharen dat onder vrijheid van meningsuiting. Dat kan, maar houdt het aub wel beschaafd. Ik heb het rapport over grensoverschrijdend gedrag binnen D66 niet gelezen en ga dat als lid van de partij ook niet lezen. Ik wacht de ledenvergadering op 13 mei a.s. en de resultaten daarvan af, weeg dan voor en tegens en neem dan een besluit of ik lid wil blijven van deze partij. Maak er een mooie vakantieweek van. |